buntowniczy
H4779 — hebrajskie słowo מָרָד (ma.ra.de.Ta'), przymiotnik o znaczeniu „buntowniczy" (ang. rebellious). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Ezdrasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówNiech królowi będzie wiadomo, że Żydzi, którzy wyszli od ciebie, przybyli do nas, do Jerozolimy, i odbudowują to buntownicze i niegodziwe miasto, już wznosili mury i położyli fundamenty.
Aby poszukano w księdze kronik twoich ojców, a znajdziesz w niej i dowiesz się, że to miasto jest miastem buntowniczym i przynosi szkodę królom i prowincjom i że od dawien dawna wzniecano w nim bunty. Z tego powodu to miasto zostało zburzone.