מְחֹלָתִיha.me.cho.la.TiH4259
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Mecholatyta
ang. „Meholathite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4259 — hebrajskie słowo מְחֹלָתִי (ha.me.cho.la.Ti), nazwa własna o znaczeniu „Mecholatyta" (ang. Meholathite). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Samuela (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Samuela
1Sm 18:19הַמְּחֹלָתִ֖י
Gdy jednak przyszedł czas oddania Dawidowi córki Saula, Merab, oddano ją za żonę Adrielowi z Mecholi.
glosa: Mecholatyta
2 Księga Samuela
2Sm 21:8הַמְּחֹלָתִֽי׃
Ale król wziął dwóch synów Rispy, córki Aji, których urodziła Saulowi, Armoniego i Mefiboszeta, i pięciu synów siostry Mikal, córki Saula, których urodziła Adrielowi, synowi Barzillaja z Mecholi;
glosa: Mecholatyta
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).