לוּחִיתha.lu.ChitH3872
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Luchit
ang. „Luhith"
partykułarzeczownik · nazwa miejsca
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3872 — hebrajskie słowo לוּחִית (ha.lu.Chit), nazwa własna o znaczeniu „Luchit" (ang. Luhith). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Izajasza
Iz 15:5הַלּוּחִ֗ית
Moje serce jęczy nad Moabem, jego uchodźcy uciekną aż do Zoar jak jałowica trzyletnia; bo drogą pod górę do Luchit pójdą z płaczem, a na drodze do Choronaim podniosą krzyk z powodu klęski.
glosa: [to] Luchit
Księga Jeremiasza
Jr 48:5הַלּוּחִ֔ית
Będzie bowiem ciągły płacz przy wchodzeniu do Luchit, a przy schodzeniu do Choronaim wrogowie usłyszą krzyk nad zniszczeniem.
glosa: [to] Luchit
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).