לִבְנֶהliv.NehH3839
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
topola
ang. „poplar"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3839 — hebrajskie słowo לִבְנֶה (liv.Neh), rzeczownik o znaczeniu „topola" (ang. poplar). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 30:37לִבְנֶ֛ה
Wtedy Jakub nabrał zielonych prętów topolowych, laskowych i kasztanowych i miejscami poobdzierał je z kory do białego, obnażając białość, która była na prętach.
glosa: topola
Księga Ozeasza
Oz 4:13וְלִבְנֶ֛ה
Na szczytach gór składają ofiary i na pagórkach palą kadzidło pod dębem, topolą i wiązem, bo ich cień jest dobry. Dlatego wasze córki uprawiają nierząd i wasze kobiety cudzołożą.
glosa: i topolą
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).