כָּרִיla.ka.RiH3746
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Karyjczyk
ang. „Carite"
przyimek · określonarzeczownik · tytuł
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3746 — hebrajskie słowo כָּרִי (la.ka.Ri), nazwa własna o znaczeniu „Karyjczyk" (ang. Carite). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 11:4לַכָּרִי֙
A w siódmym roku Jehojada posłał i wezwał setników, dowódców i gwardzistów, przyprowadził ich do siebie, do domu Pana, zawarł z nimi przymierze, kazał im złożyć przysięgę w domu Pana i pokazał im syna króla.
glosa: Karyjczyków (dopełniacz)
2Krl 11:19הַכָּרִ֨י
Potem wziął setników, dowódców i gwardzistów oraz cały lud tej ziemi. I sprowadzili króla z domu Pana, i przyszli przez bramę gwardii do domu królewskiego. I zasiadł na tronie królów.
glosa: Karyjczycy
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).