יַדּוּעַya.Du.a'H3037
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jaddua
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3037 — hebrajskie słowo יַדּוּעַ (ya.Du.a'), nazwa własna o znaczeniu „Jaddua". W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Nehemiasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Nehemiasza
Ne 12:22וְיַדּ֔וּעַ
Za dni Eliasziba, Jojady, Jochanana i Jadduy Lewici zostali spisani jako naczelnicy rodów, a także kapłani, aż do panowania Dariusza Persa.
glosa: i Jaddua
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).