חֶ֫רֶסu.ve.Cha.resH2775
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
słońce
ang. „sun"
spójnikprzyimek · określonarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2775 — hebrajskie słowo חֶ֫רֶס (u.ve.Cha.res), rzeczownik o znaczeniu „słońce" (ang. sun). W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Powtórzonego Prawa (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Powtórzonego Prawa
Pwt 28:27וּבֶחָ֑רֶס
Pan dotknie cię wrzodem egipskim, hemoroidami, świerzbem i liszajem, z których nie zdołasz się wyleczyć.
glosa: i z [tymi] liszajami
Księga Sędziów
Sdz 14:18הַחַ֔רְסָה
A siódmego dnia przed zachodem słońca mężczyźni tego miasta powiedzieli do niego: Cóż słodszego nad miód, a co mocniejszego nad lwa? On im odpowiedział: Gdybyście nie orali moją jałowicą, nie odgadlibyście mojej zagadki.
glosa: [ku] słońcu
Księga Hioba
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).