חֲנֹכִיha.cha.no.KhiH2599
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Henochita
ang. „Hanochite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2599 — hebrajskie słowo חֲנֹכִי (ha.cha.no.Khi), nazwa własna o znaczeniu „Henochita" (ang. Hanochite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:5הַחֲנֹכִ֔י
Ruben, pierworodny Izraela: synowie Rubena to Henoch, od którego pochodzi rodzina Henochitów; Pallu, od którego pochodzi rodzina Palluitów;
glosa: Henochici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).