גִּדַּלְתִּיgi.Dal.tiH1437
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Giddalti
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1437 — hebrajskie słowo גִּדַּלְתִּי (gi.Dal.ti), nazwa własna o znaczeniu „Giddalti". W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 25:4גִדַּ֙לְתִּי֙
Z Hemana – synowie Hemana: Bukkiasz, Mattaniasz, Uzziel, Szebuel, Jerimot, Chananiasz, Chanani, Eliata, Giddalti, Romamtiezer, Joszbekasza, Malloti, Hotir i Machaziot.
glosa: Giddalti
1Krn 25:29לְגִדַּ֔לְתִּי
Dwudziesty drugi – na Giddaltiego, na jego synów i braci, razem dwunastu.
glosa: do Giddaltiego
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).