בָּתַרvay.va.TerH1334
czasownikHebrajski · Stary Testament
rozciąć
ang. „to cut up"
spójnik · następczy (waw consec.)czasownik · Piel · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
2 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1334 — hebrajskie słowo בָּתַר (vay.va.Ter), czasownik o znaczeniu „rozciąć" (ang. to cut up). W Biblii występuje 2 razy w 1 wersetach, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Rodzaju). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Rodzaju
Wziął więc to wszystko i rozciął na połowy; a jedną część położył naprzeciwko drugiej, ale ptaków nie rozcinał.
glosa: i on rozciął na części · on rozciął na dwoje
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).