בֶּ֫קַעBe.ka'H1235
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
beka
ang. „bekah"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1235 — hebrajskie słowo בֶּ֫קַע (Be.ka'), rzeczownik o znaczeniu „beka" (ang. bekah). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 24:22בֶּ֖קַע
Gdy więc wielbłądy się napiły, ów mężczyzna wyjął i dał na jej ręce złoty kolczyk ważący pół sykla i dwie bransolety ważące dziesięć syklów złota.
glosa: [była] beka
Księga Wyjścia
Wj 38:26בֶּ֚קַע
Od każdej głowy pół sykla według sykla świątynnego, od wszystkich, którzy zostali policzeni, od dwudziestu lat i wyżej, a ludzi tych było sześćset trzy tysiące pięciuset pięćdziesięciu.
glosa: beka
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).