אֲנִיָּהva.'a.ni.YahH592
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
lament
ang. „lamentation"
spójnikrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H592 — hebrajskie słowo אֲנִיָּה (va.'a.ni.Yah), rzeczownik o znaczeniu „lament" (ang. lamentation). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Izajasza
Iz 29:2וַֽאֲנִיָּ֔ה
Ześlę jednak ucisk na Ariela i nastanie smutek i lament, i będzie mi jak Ariel.
glosa: i lament
Lamentacje Jeremiasza
Lm 2:5וַאֲנִיָּֽה׃ ס
Pan stał się jak wróg, pochłonął Izraela, pochłonął wszystkie jego pałace, zniszczył jego twierdze i pomnożył płacz i lament u córki Judy.
glosa: i lament
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).