אֲמָנָה'a.va.nahH549
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Amana
rzeczownik · nazwa miejsca
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H549 — hebrajskie słowo אֲמָנָה ('a.va.nah), nazwa własna o znaczeniu „Amana". W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 5:12אֲמָנָ֨ה
Czyż Abana i Parpar, rzeki Damaszku, nie są lepsze od wszystkich wód Izraela? Czy nie mógłbym się w nich obmyć i być czysty? Odwrócił się więc i odjechał w gniewie.
glosa: [są] Amana
Pieśń nad Pieśniami
Pnp 4:8אֲמָנָ֗ה
Przyjdź ze mną z Libanu, moja oblubienico, przyjdź ze mną z Libanu. Spójrz ze szczytu góry Amana, ze szczytu góry Senir i Hermon, z jaskiń lwów i z gór lampartów.
glosa: Amana
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).