προφῆτιςprophētisG4398
rzeczownikGrecki · Nowy Testament
prorokini
ang. „prophetess"
rzeczownik · mianownik · l.poj. · r.ż.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G4398 — greckie słowo προφῆτις (prophētis), rzeczownik o znaczeniu „prorokini" (ang. prophetess). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Ewangelia Łukasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówEwangelia Łukasza
Łk 2:36προφῆτις,
A była tam prorokini Anna, córka Fanuela, z pokolenia Asera, która była w bardzo podeszłym wieku, a żyła siedem lat z mężem od swego dziewictwa.
glosa: prorokini
Objawienie Jana
Ap 2:20προφῆτιν
Ale mam nieco przeciwko tobie – że kobiecie Jezabel, która nazywa siebie prorokinią, pozwalasz nauczać i zwodzić moje sługi, żeby uprawiali nierząd i jedli ofiary składane bożkom.
glosa: prorokini
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).