πλανήτηςplanētaiG4107
przymiotnikGrecki · Nowy Testament
błądzący
ang. „wandering"
przymiotnik · mianownik · l.mn. · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G4107 — greckie słowo πλανήτης (planētai), przymiotnik o znaczeniu „błądzący" (ang. wandering). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Nowego Testamentu (List Judy). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówList Judy
Jud 1:13πλανῆται
Rozhukane fale morskie wypluwające swoją hańbę; błąkające się gwiazdy, dla których mroki ciemności zachowane są na wieki.
glosa: błądzący
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).