ΘεόφιλοςTheophileG2321
nazwa własnaGrecki · Nowy Testament
Teofil
ang. „Theophilus"
rzeczownik · wołacz · l.poj. · r.m. · nazwa ludu (gentilicum)
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G2321 — greckie słowo Θεόφιλος (Theophile), nazwa własna o znaczeniu „Teofil" (ang. Theophilus). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Ewangelia Łukasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówEwangelia Łukasza
Łk 1:3Θεόφιλε,
Postanowiłem i ja, który to wszystko od początku dokładnie wybadałem, opisać ci to po kolei, zacny Teofilu;
glosa: Teofil
Dzieje Apostolskie
Dz 1:1Θεόφιλε,
Pierwszą księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus zaczął czynić i czego nauczać;
glosa: Teofil
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).