Flegon to wierzący z Rzymu, wymieniony w pozdrowieniach na końcu Listu do Rzymian. Jego imię pada w Piśmie raz, w formie biernikowej „Flegonta”.
Jedyne miejsce w Piśmie
Pozdrówcie Asynkryta, Flegonta, Hermasa, Patrobę, Hermesa i braci, którzy są z nimi.
Rz 16,14 (UBG)
Następny werset jest zbudowany podobnie i pozdrawia kolejną grupę:
Pozdrówcie Filologa i Julię, Nereusza i jego siostrę, Olimpasa i wszystkich świętych, którzy są z nimi.
Rz 16,15 (UBG)
Co z tego wynika
Werset wymienia pięć imion — Asynkryt, Flegon, Hermas, Patroba, Hermes — a potem dodaje „i braci, którzy są z nimi”. Ta końcówka jest istotna: wskazuje, że wymienieni tworzyli razem jedną grupę wierzących, spotykającą się w Rzymie. Podobnie zbudowany werset następny wymienia kolejną taką grupę.
Tekst nie mówi o Flegonie nic ponad to, że Paweł go znał albo o nim wiedział na tyle, by wymienić z imienia. Nie ma tu funkcji, urzędu, historii nawrócenia ani żadnej charakterystyki.
Imię Flegon jest greckie i występowało w Rzymie wśród niewolników oraz wyzwoleńców. To jednak obserwacja o zwyczajach nazewniczych epoki, a nie informacja pochodząca z wersetu.
Czego nie wiemy
- Czy był Żydem, czy poganinem.
- Czy był niewolnikiem, wyzwoleńcem, czy człowiekiem wolnym.
- Czy Paweł znał go osobiście, czy tylko ze słyszenia.
- Jaką rolę pełnił we wspólnocie.
- Jak i kiedy uwierzył oraz jak zakończył życie.
- Czy ma cokolwiek wspólnego z Flegonem z Tralles, greckim pisarzem z II wieku noszącym to samo imię.
Szesnasty rozdział Listu do Rzymian wymienia z imienia blisko trzydzieści osób. O większości z nich, tak jak o Flegonie, wiemy tylko tyle, że były. To wystarczy, żeby zobaczyć, jak konkretna była pierwsza wspólnota w Rzymie — i nie wystarcza na życiorys.
