Dibri z pokolenia Dana występuje w Piśmie jeden raz — i to nie jako uczestnik zdarzeń, lecz jako ojciec Szelomit, kobiety, której syn zbluźnił imieniu Boga podczas wędrówki przez pustynię.
Gdzie występuje w Piśmie
W tym czasie syn Izraelitki, którego ojcem był Egipcjanin, wyszedł między synów Izraela. I pokłócił się w obozie syn tej Izraelitki z pewnym Izraelitą. I syn Izraelitki bluźnił imieniu Pana i przeklinał. Przyprowadzono go więc do Mojżesza. A jego matce było na imię Szelomit, była córką Dibriego, z pokolenia Dana.
Kpł 24,10-11 (UBG)
To jedyne miejsce. Imię Dibriego nie wraca ani w spisach pokolenia Dana, ani nigdzie indziej w Piśmie.
Co z tego wynika
Nota rodzinna ma tu funkcję prawną, nie biograficzną. Tekst ustala pochodzenie oskarżonego: ojciec Egipcjanin, matka Izraelitka z pokolenia Dana — a więc człowiek o mieszanym rodowodzie, mieszkający w obozie. To właśnie ten szczegół prowadzi do rozstrzygnięcia, które pada kilka wersetów dalej:
Ten również, kto zbluźnił imieniu Pana, poniesie śmierć: Ukamienuje go całe zgromadzenie. Zarówno przybysz, jak i rodowity mieszkaniec, jeśli zbluźni imieniu Pana, poniesie śmierć.
Kpł 24,16 (UBG)
Sam Dibri nic w tej scenie nie mówi i nic nie robi. Jest wymieniony po to, żeby dało się umiejscowić Szelomit w konkretnym pokoleniu. Przypisywanie mu winy za czyn wnuka albo budowanie z tego wersetu nauki o dziedziczeniu grzechu nie ma w tekście oparcia — przeciwnie, rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie tego, kto zbluźnił.
Czego nie wiemy
- Kim był — tekst nie podaje jego zajęcia, pozycji ani czynów.
- Czy żył w czasie tych wydarzeń — nie pojawia się w scenie i nie wiadomo, czy jeszcze wtedy żył.
- Ile miał dzieci — wymieniona jest tylko Szelomit.
- Jak nazywał się jego zięć — Egipcjanin, ojciec bluźniercy, pozostaje bezimienny, podobnie jak sam bluźnierca.
- Co znaczy imię Dibri — Pismo go nie objaśnia.
