Pytanie o to, kim jest Chrystus, stanowi fundament chrześcijańskiej wiary. Boskość Jeszui (Jezusa) nie jest późniejszym wymysłem tradycji kościelnej, lecz prawdą objawioną bezpośrednio na kartach Pisma Świętego. Niniejszy zbiór wersetów został przygotowany dla każdego, kto pragnie poznać, jak Bóg Jahwe (PAN) objawił swojego Syna w słowie pisanym. Znajdziesz tu jasne dowody na to, że Mesjasz jest odwiecznym Słowem, w którym mieszka cała pełnia boskości.
Odwieczne Słowo i wcielenie Bóstwa
Prolog Ewangelii Jana ukazuje odwieczne istnienie Słowa przed stworzeniem świata oraz Jego bezpośredni udział w dziele kreacji.
„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.” — J 1,1-3 (UBG)
Apostoł Jan wyjaśnia, że to samo boskie Słowo przybrało ludzkie ciało, przynosząc ludziom łaskę i prawdę.
„A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.” — J 1,14 (UBG)
Prorok Izajasz zapowiadał narodziny Dziecięcia, które nosi tytuły przynależne samemu Stwórcy, w tym „Bóg Mocny”.
„Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju;” — Iz 9,6 (UBG)
Słowa i świadectwo samego Jeszui
W polemice z faryzeuszami Jeszua odwołuje się do boskiego imienia objawionego Mojżeszowi, wskazując na swoje odwieczne istnienie.
„Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem.” — J 8,58 (UBG)
Krótkie i niezwykle dobitne stwierdzenie Mesjasza ukazuje Jego całkowitą jedność natury i istoty z Ojcem.
„Ja i Ojciec jedno jesteśmy.” — J 10,30 (UBG)
Uwielbiony Jeszua objawia się Janowi w Apokalipsie, używając określeń zarezerwowanych wyłącznie dla Jahwe jako Pierwszego i Ostatniego.
„Gdy go zobaczyłem, padłem do jego stóp jak martwy i położył na mnie swą prawą rękę, mówiąc mi: Nie bój się! Ja jestem pierwszy i ostatni; I żyjący, a byłem umarły. A oto żyję na wieki wieków i mam klucze piekła i śmierci.” — Ap 1,17-18 (UBG)
Apostolskie wyznania o naturze Syna
Wyznanie Tomasza po zmartwychwstaniu Chrystusa jest jednym z najbardziej bezpośrednich tytułów boskich nadanych Jeszui.
„Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg!” — J 20,28 (UBG)
Paweł przedstawia Syna jako obraz Boga niewidzialnego i Stwórcę wszystkiego, co istnieje w niebie i na ziemi.
„On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia. Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu.” — Kol 1,15-17 (UBG)
Ten werset jednoznacznie stwierdza, że w cieleśnie objawionym Chrystusie znajduje się cała pełnia boskiej natury.
„Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.” — Kol 2,9 (UBG)
Apostoł Paweł ukazuje postawę Mesjasza, który będąc w postaci Bożej, uniżył samego siebie i przyjął postawę sługi.
„Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie; Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;” — Flp 2,5-7 (UBG)
Boski tron i oczekiwanie na wielkiego Boga
Autor Listu do Hebrajczyków opisuje Syna jako odblask chwały Bożej i dokładne odwzorowanie Jego istoty.
„Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach;” — Hbr 1,3 (UBG)
W tym fragmencie sam Ojciec zwraca się bezpośrednio do Syna, nazywając Go Bogiem i wskazując na Jego odwieczne królestwo.
„Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.” — Hbr 1,8 (UBG)
Apostoł Paweł zachęca do oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa, nazywając Go wprost wielkim Bogiem i Zbawicielem.
„Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;” — Tt 2,13 (UBG)
Jak korzystać z tych wersetów
Rozważanie wersetów o boskości Jeszui nie powinno sprowadzać się do traktowania ich jak formułek czy haseł. Czytaj te fragmenty powoli, analizując kontekst całych rozdziałów, w których się znajdują. Pozwól, aby Słowo Boże kształtowało Twoje zrozumienie tego, kim jest Zbawiciel. Módl się do Ojca własnymi słowami, dziękując Mu za dar Syna i proś o duchowe zrozumienie Jego prawdy. Niech te biblijne cytaty będą dla Ciebie umocnieniem wiary i fundamentem do osobistego budowania relacji z Bogiem.
Powiązane
- Wersety o imieniu Jeszua — biblijne cytaty z Pisma
- Wersety o Baranku Bożym — biblijne cytaty z Pisma
- Wersety o trwaniu w Chrystusie — biblijne cytaty z Pisma
- Wersety o narodzeniu Mesjasza — proroctwa i wypełnienie
- Wszystkie wersety tematyczne
Zobacz też: Jahwe · Mesjasz (Maszijach) · Apostoł (szaliach) · Jeszua (Jezus) · Izajasz · Paweł — znaczenie imienia
