Szetar to jeden z siedmiu książąt perskich i medyjskich, których Księga Estery wymienia jako najbliższe otoczenie króla Aswerusa. W Piśmie jego imię pada dokładnie raz.
Jedyne miejsce w Piśmie
A jego najbliższymi byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memukan, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie);
Est 1,14 (UBG)
Werset poprzedzający wprowadza scenę narady, którą król zwołał po odmowie królowej Waszti:
Wtedy król zapytał mędrców obeznanych z czasami (gdyż taki był zwyczaj, aby sprawy królewskie przedkładać wszystkim znawcom prawa i sądu;
Est 1,13 (UBG)
Co z tego wynika
Szetar jest wymieniony jako drugi w kolejności, zaraz po Karszenie. O całej siódemce werset mówi trzy rzeczy: byli najbliższymi króla, mieli prawo oglądać jego oblicze i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie. Żadna z tych informacji nie dotyczy Szetara osobno.
Tytuł „mędrzec” bywa mu przypisywany, bo werset 13 mówi, że król „zapytał mędrców obeznanych z czasami”. Tekst nie stwierdza jednak wprost, że siedmiu książąt z wersetu 14 to ci sami ludzie — werset 14 jest wtrąceniem opisującym otoczenie króla. Warto to rozróżnienie utrzymać.
Szetar nie wypowiada w Biblii ani jednego zdania. Głos w tej scenie zabiera wyłącznie Memukan (Est 1,16-20).
Czego nie wiemy
- Czy pochodził z Persji, czy z Medii.
- Jaki urząd sprawował poza przynależnością do siedmiu.
- Czy poparł wyrok wobec Waszti, czy się mu sprzeciwił.
- Czy pełnił jeszcze funkcję, gdy królową została Estera.
- Czy ma jakikolwiek związek z Szetarboznajem z Księgi Ezdrasza (Ezd 5,3) — to inna osoba, z innego okresu, i Pismo ich nie łączy mimo podobnie brzmiących imion.
- Czegokolwiek o jego rodzinie, wieku i dalszych losach.
Cała obecność Szetara w Biblii to jedno wyliczenie imion. Uczciwy artykuł o nim kończy się tam, gdzie kończy się werset.
Zobacz też: Księga Estery · Memukan · Estera — znaczenie imienia
