Peulletaj był ósmym synem Obed-Edoma i należał do rodu odźwiernych pełniących służbę przy domu Jahwe. W Piśmie jego imię pada dokładnie raz.
Jedyne miejsce w Piśmie
A z synów Obed-Edoma: pierworodny Szemajasz, drugi Jehozabad, trzeci Joach, czwarty Sakar, piąty Netaneel; Szósty Ammiel, siódmy Issachar, ósmy Peulletaj. Bóg bowiem mu błogosławił.
1 Krn 26,4-5 (UBG)
Podsumowanie całego rodu brzmi:
Wszyscy ci byli z synów Obed-Edoma, oni, ich synowie i bracia, mężczyźni bardzo mocni i zdolni do służby, razem sześćdziesięciu dwóch z Obed-Edoma.
1 Krn 26,8 (UBG)
Losowanie posterunków przy bramach przypadło temu rodowi tak:
Dla Obed-Edoma – na południową, a jego synom przypadła składnica.
1 Krn 26,15 (UBG)
Co z tego wynika
Tekst mówi o Peulletaju dwie rzeczy: był synem Obed-Edoma i był ósmy w kolejności. Zdanie „Bóg bowiem mu błogosławił” odnosi się do Obed-Edoma — jest komentarzem do liczby synów, jaką otrzymał, a nie charakterystyką samego Peulletaja. Starsze opracowania odczytywały to zdanie jako pochwałę ósmego syna, co jest nadinterpretacją.
Kontekst rozdziału pokazuje, do czego przeznaczony był ten ród: Obed-Edomowi przypadła w losowaniu strona południowa, a jego synom składnica. Peulletaj mieści się w tej grupie, ale tekst nie przypisuje mu osobiście żadnego posterunku.
Czego nie wiemy
- Przy której bramie pełnił służbę — losowanie opisano dla ojca, nie dla niego.
- Czy miał żonę i dzieci — rozdział wymienia potomków tylko jego brata Szemajasza.
- Kiedy się urodził i jak długo służył.
- Co oznacza jego imię — Pismo nie podaje wyjaśnienia.
- Czy przetrwał zmianę panowania z Dawida na Salomona.
- Czy jego potomkowie wrócili później z niewoli — spisy powracających nie wymieniają tego imienia.
Dwudziesty szósty rozdział Pierwszej Księgi Kronik jest wykazem służby, a nie zbiorem biografii. Peulletaj figuruje w nim dlatego, że był na stanowisku — i to jest cała informacja, jaką o nim mamy.
