Marsena to jeden z siedmiu książąt perskich i medyjskich, których Księga Estery wymienia z imienia przy okazji narady króla Aswerusa. Poza tą jedną listą jego imię w Piśmie nie występuje.
Jedyne miejsce w Piśmie
A jego najbliższymi byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memukan, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie);
Est 1,14 (UBG)
Wcześniejszy werset wyjaśnia, dlaczego król w ogóle ich wzywa:
Wtedy król zapytał mędrców obeznanych z czasami (gdyż taki był zwyczaj, aby sprawy królewskie przedkładać wszystkim znawcom prawa i sądu;
Est 1,13 (UBG)
Co z tego wynika
Werset określa całą siódemkę trzema cechami: byli „najbliższymi” króla, „oglądali oblicze króla” i „zajmowali pierwsze miejsce w królestwie”. Marsena jest wymieniony jako szósty w kolejności, tuż przed Memukanem — jedynym z tej grupy, który w księdze zabiera głos.
Samo wyliczenie imion ma znaczenie dla całej sceny: autor pokazuje, że rozporządzenie dotyczące Waszti nie było kaprysem, lecz decyzją podjętą przy najwyższym gremium doradczym imperium. Marsena należał do tego gremium — i na tym kończy się to, co o nim wiadomo.
Nie ma podstaw, by przypisywać mu autorstwo rady, wpływ na dalsze losy Estery czy jakąkolwiek postawę wobec Żydów. Tekst nie relacjonuje ani jego słów, ani jego decyzji.
Czego nie wiemy
- Czy Marsena był Persem, czy Medem.
- Co w praktyce administracyjnej znaczyło, że „zajmowali pierwsze miejsce w królestwie” (Est 1,14).
- Czy poparł radę Memukana, czy się jej sprzeciwił.
- Czy pełnił urząd jeszcze wtedy, gdy Estera została królową.
- Czegokolwiek o jego rodzinie, wieku i dalszych losach.
- Co oznacza jego imię — Pismo nie podaje wyjaśnienia.
Jedno wymienienie z imienia to cała jego obecność w Biblii. Uczciwy opis takiej postaci jest krótki i takim powinien pozostać.
