תְּמַהּve.tim.hai.Ya'H8540
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
cud
ang. „wonder"
spójnikrzeczownik · l.mn. · r.m. · st. określonypartykuła
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8540 — hebrajskie słowo תְּמַהּ (ve.tim.hai.Ya'), rzeczownik o znaczeniu „cud" (ang. wonder). W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Daniela
Dn 4:2וְתִמְהַיָּ֔א
Uważałem za stosowne opowiedzieć o znakach i cudach, które uczynił dla mnie Bóg Najwyższy.
glosa: i cuda te
Dn 4:3וְתִמְה֖וֹהִי
Jakże wielkie są jego znaki i jak potężne jego cuda! Jego królestwo jest królestwem wiecznym i jego władza trwa z pokolenia na pokolenie.
glosa: i [są] cuda jego
Dn 6:27וְתִמְהִ֔ין
On wyrywa i wybawia, czyni znaki i cuda na niebie i na ziemi; on wyrwał Daniela z mocy lwów.
glosa: i cuda
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).