עָפַרve.'i.ParH6080
czasownikHebrajski · Stary Testament
rzucić
ang. „to throw"
spójnik · następczy (waw consec.)czasownik · Piel · perf. następczy (weqatal) · 3. os. · l.poj. · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6080 — hebrajskie słowo עָפַר (ve.'i.Par), czasownik o znaczeniu „rzucić" (ang. to throw). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Samuela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Samuela
2Sm 16:13וְעִפַּ֖ר
Dawid i jego ludzie szli więc drogą, Szimei zaś szedł zboczem góry obok niego, a idąc, przeklinał, rzucał kamieniami w niego i miotał prochem.
glosa: i obrzucił [ich] prochem
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).