סַרְבָּלbe.sar.ba.lei.hOnH5622
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
płaszcz
ang. „mantle"
przyimekrzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.mn. · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5622 — hebrajskie słowo סַרְבָּל (be.sar.ba.lei.hOn), rzeczownik o znaczeniu „płaszcz" (ang. mantle). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Daniela
Dn 3:21בְּסַרְבָּלֵיהוֹן֙
Wtedy związano tych mężczyzn w ich płaszczach i ubraniach, w ich czapkach i szatach i wrzucono ich do środka pieca rozpalonego ogniem.
glosa: w swoich płaszczach
Dn 3:27וְסָרְבָּלֵיה֖וֹן
A zgromadziwszy się, książęta, starostowie, urzędnicy i dowódcy króla widzieli tych mężczyzn, to, że ogień nie miał żadnej mocy nad ich ciałami, włosy z ich głowy nie spaliły się, ich płaszcze nie były zniszczone ani swąd ognia ich nie przeniknął.
glosa: i płaszcze ich
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).