טִיןti.Na'H2917
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
pospolity
ang. „common"
rzeczownik · l.poj. · r. wspólny · st. określonypartykuła
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2917 — hebrajskie słowo טִין (ti.Na'), rzeczownik o znaczeniu „pospolity" (ang. common). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Daniela
Dn 2:41טִינָֽא׃
A że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny garncarskiej, a częściowo z żelaza – oznacza to, że królestwo będzie podzielone. Będzie w nim nieco siły żelaza, tak jak widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną;
glosa: glina
Dn 2:43טִינָ֔א
A że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, oznacza to, że się zmieszają ze sobą ludzie, ale nie będzie się trzymał jeden drugiego, tak jak żelaza nie można zmieszać z gliną.
glosa: glina
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).