זֹ֫קֶןmi.Zo.kenH2207
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
starość
ang. „old age"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2207 — hebrajskie słowo זֹ֫קֶן (mi.Zo.ken), rzeczownik o znaczeniu „starość" (ang. old age). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Rodzaju). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 48:10מִזֹּ֔קֶן
A oczy Izraela były tak słabe ze starości, że nie mógł widzieć. I przyprowadził ich do niego, a Jakub ich pocałował i uścisnął.
glosa: ze starości
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).