זָעֵףve.za.'EfH2198
przymiotnikHebrajski · Stary Testament
zmartwiony
ang. „vexed"
spójnikprzymiotnik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2198 — hebrajskie słowo זָעֵף (ve.za.'Ef), przymiotnik o znaczeniu „zmartwiony" (ang. vexed). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 20:43וְזָעֵ֑ף
Król Izraela odszedł więc do swego domu smutny i rozgniewany i przybył do Samarii.
glosa: i wściekły
1Krl 21:4וְזָעֵ֗ף
Achab przyszedł więc do swego domu smutny i zagniewany z powodu słów, które Nabot Jizreelita wypowiedział do niego: Nie dam ci dziedzictwa swoich ojców. I położył się na swoim łożu, odwrócił swoją twarz i nie jadł chleba.
glosa: i wściekły
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).