דַּבֶּ֫שֶׁתda.Be.shetH1707
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
wypukłość
ang. „hump"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1707 — hebrajskie słowo דַּבֶּ֫שֶׁת (da.Be.shet), rzeczownik o znaczeniu „wypukłość" (ang. hump). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 30:6דַּבֶּ֤שֶׁת
Brzemię zwierząt południa. Do ziemi ucisku i utrapienia, skąd pochodzi lew i lwiątko, żmija i ognisty smok latający, zaniosą swoje bogactwa na grzbietach osłów i swe skarby na garbach wielbłądów do ludu, który im nic nie pomoże;
glosa: [ten] garb (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).