גְּבוּרָהu.ge.vu.re.Ta'H1370
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
moc
ang. „might"
spójnikrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. określonypartykuła
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1370 — hebrajskie słowo גְּבוּרָה (u.ge.vu.re.Ta'), rzeczownik o znaczeniu „moc" (ang. might). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Daniela
Dn 2:20וּגְבוּרְתָ֖א
Daniel powiedział: Niech będzie błogosławione imię Boga na wieki wieków, bo mądrość i moc do niego należą;
glosa: i [ta] moc
Dn 2:23וּגְבוּרְתָ֖א
Ciebie, Boże moich ojców, wysławiam i chwalę za to, że dałeś mi mądrość i moc, że oznajmiłeś mi teraz to, o co cię prosiliśmy. Oznajmiłeś nam bowiem sen króla.
glosa: i [ta] moc
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).