בֵּית הָאֱלִיbeitH1017
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Betel
ang. „Bethel"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
2 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1017 — hebrajskie słowo בֵּית הָאֱלִי (beit), nazwa własna o znaczeniu „Betel" (ang. Bethel). W Biblii występuje 2 razy w 1 wersetach, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Królewska
Za jego czasów Chiel z Betel odbudował Jerycho. Założył fundamenty na Abiramie, swoim pierworodnym, a na Segubie, swoim najmłodszym synu, postawił jego bramy – według słowa Pana, które wypowiedział przez Jozuego, syna Nuna.
glosa: [to] Bet- · [ta] elita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).