בּוּזִיha.bu.ZiH940
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Buzita
ang. „Buzite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H940 — hebrajskie słowo בּוּזִי (ha.bu.Zi), nazwa własna o znaczeniu „Buzita" (ang. Buzite). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Hioba
Hi 32:2הַבּוּזִי֮
Wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, z rodu Ram; rozgniewał się na Hioba, gdyż usprawiedliwiał siebie bardziej niż Boga.
glosa: Buzita
Hi 32:6הַבּוּזִ֗י
I Elihu, syn Barakeela, Buzyta, odpowiedział: Ja jestem młody, a wy jesteście starzy, dlatego bałem się i nie śmiałem wyjawić wam swego zdania.
glosa: Buzita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).