אֲחַשְׁתְּרָןha.'a.chash.te.ra.NimH327
przymiotnikHebrajski · Stary Testament
wielbłąd
ang. „camel"
partykułaprzymiotnik · l.mn. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H327 — hebrajskie słowo אֲחַשְׁתְּרָן (ha.'a.chash.te.ra.Nim), przymiotnik o znaczeniu „wielbłąd" (ang. camel). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Estery). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Estery
Est 8:10הָֽאֲחַשְׁתְּרָנִ֔ים
A gdy napisał w imieniu króla Aswerusa i zapieczętował pierścieniem królewskim, rozesłał listy przez gońców jeżdżących na koniach szybkich i na mułach młodych;
glosa: <ten> królewski
Est 8:14הָֽאֲחַשְׁתְּרָנִ֔ים
Wtedy wyruszyli gońcy, jeżdżący na szybkich koniach i na mułach, przynaglani rozkazem króla. Dekret ogłoszono także w pałacu Suza.
glosa: <ten> królewski
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).