אֲזָאle.me.Ze'H228
czasownikHebrajski · Stary Testament
rozpalić
ang. „to heat"
przyimekczasownik · Peal (aram.) · bezokolicznik · st. konstruktowy (constructus)
3 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H228 — hebrajskie słowo אֲזָא (le.me.Ze'), czasownik o znaczeniu „rozpalić" (ang. to heat). W Biblii występuje 3 razy w 2 wersetach, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Daniela
Wtedy Nabuchodonozor napełnił się wściekłością, tak że wyraz jego twarzy zmienił się wobec Szadraka, Meszaka i Abed-Nego. Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy mocniej, niż zwykle rozpalano.
glosa: rozpalić · rozpalić go
Dn 3:22אֵזֵ֣ה
Ponieważ rozkaz króla przynaglał, a piec był bardzo rozpalony, płomień ognia zabił tych ludzi, którzy wrzucili Szadraka, Meszaka i Abed-Nego.
glosa: [był] rozpalony
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).