Jambres to imię wymienione w Piśmie jeden raz — razem z Jannesem, w porównaniu, którym Paweł posługuje się w 2 Liście do Tymoteusza.
Jedyna wzmianka
Jak Jannes i Jambres sprzeciwiali się Mojżeszowi, tak też oni sprzeciwiają się prawdzie, ludzie o wypaczonym umyśle, odrzuceni jeśli chodzi o wiarę.
2 Tm 3,8
I zdanie następne, które domyka porównanie:
Lecz daleko nie zajdą, bo ich głupota będzie jawna dla wszystkich, jak to się stało i z tamtymi.
2 Tm 3,9
To wszystko. Imię Jambres nie pada w Piśmie nigdzie indziej — w szczególności nie ma go w Księdze Wyjścia.
Co z tego wynika
Paweł nie opowiada tu historii z czasów Mojżesza. Przywołuje ją jako przykład dla Tymoteusza: tak jak tamci dwaj sprzeciwiali się Mojżeszowi, tak fałszywi nauczyciele sprzeciwiają się prawdzie — i tak samo daleko nie zajdą.
Sam fakt, że apostoł podaje imiona, których Wyjście nie zapisało, oznacza, że były one w I wieku znane z żydowskiej tradycji. Paweł korzysta z tego, co jego czytelnicy znali. To nie jest podstawa, by całą tę tradycję traktować jako natchnioną — natchnione jest zdanie Pawła, nie opowieści, z których zaczerpnął imiona.
Księga Wyjścia opisuje czarowników faraona (Wj 7,11.22; 8,7.18-19), ale konsekwentnie nie wymienia żadnego z nich z imienia.
Czego nie wiemy
- Kim dokładnie był Jambres. Pismo nie mówi nawet wprost, że należał do czarowników faraona — mówi tylko, że sprzeciwiał się Mojżeszowi.
- Czy Jannes i Jambres byli braćmi. To element tradycji, nie tekstu.
- Jak i kiedy umarł. Twierdzenie, że zginął w Morzu Czerwonym, i twierdzenie przeciwne — że właśnie tam nie zginął — są tak samo pozbawione oparcia w Piśmie.
- Czy się opamiętał, czy trwał w oporze do końca.
- Skąd pochodził i co znaczy jego imię.
Zobacz też: Apostoł (szaliach) · Księga Wyjścia · Paweł — znaczenie imienia · Jannes — znaczenie imienia
