Kim była Ewodia
Ewodia to kobieta ze zboru w Filippi, wymieniona przez Pawła z imienia w liście do tej wspólnoty. Występuje razem z Syntychą i jest jedną z bardzo nielicznych osób, które Paweł zwraca się do niego bezpośrednio po imieniu w sprawie osobistej.
Gdzie występuje w Piśmie
Jedno miejsce w całym Piśmie:
Proszę Ewodię i proszę Syntychę, aby były jednomyślne w Panu.
Flp 4,2
Kolejny werset odnosi się najprawdopodobniej do nich obu:
Proszę też i ciebie, wierny towarzyszu, pomagaj tym, które razem ze mną pracowały w ewangelii, wraz z Klemensem i z innymi moimi współpracownikami, których imiona są w księdze życia.
Flp 4,3
Co z tego wynika
Z tych dwóch zdań da się odczytać kilka rzeczy — i tylko tyle. Paweł powtarza słowo „proszę” osobno dla każdej z nich, więc zwraca się do obu z równą powagą i żadnej nie stawia ponad drugą. Nie oskarża ich o błąd w nauce ani o grzech; prosi o jednomyślność „w Panu”. Werset 3 mówi, że kobiety te pracowały z nim w ewangelii i że ich imiona są w księdze życia — to zdanie o uznaniu, nie o naganie.
Fakt, że napięcie między dwiema osobami trafiło do listu czytanego całemu zborowi, sam w sobie mówi, że nie było ono drobiazgiem. Ale czego dotyczyło — tekst nie zdradza.
Czego nie wiemy
- Nie wiemy, o co poszło. List nie podaje przedmiotu sporu ani żadnego szczegółu.
- Nie wiemy, czy się pogodziły. Pismo nie wraca do sprawy.
- Nie wiemy, jaką pełniły funkcję. Tekst mówi, że „pracowały w ewangelii”, ale nie nadaje im żadnego tytułu ani urzędu.
- Nie wiemy, kim jest „wierny towarzysz” z Flp 4,3 — proponowano wiele odpowiedzi, żadna nie wynika z tekstu.
- Nie znamy jej pochodzenia, wieku, stanu ani dalszych losów. Nie wiemy nawet, czy była Żydówką, czy poganką.
