Kim był Eri
Eri był jednym z synów Gada, a więc wnukiem Jakuba. Pismo wymienia go w dwóch spisach rodowych — raz przy wejściu rodziny Jakuba do Egiptu, raz przy spisie pokoleń na pustyni. Za każdym razem jest to samo imię na liście.
Gdzie występuje w Piśmie
Synowie Gada: Sifion, Chaggi, Szuni, Esbon, Eri, Arodi i Areli.
Rdz 46,16
Drugie miejsce to spis rodzin pokolenia Gada. Uwspółcześniona Biblia Gdańska zapisuje tam jego imię w krótszej formie, ale nazwa rodziny nie pozostawia wątpliwości, że chodzi o tę samą osobę:
Ozni, od którego rodzina Oznitów, Er, od którego rodzina Erytów;
Lb 26,16
Trzeba go odróżnić od innego Era — pierworodnego syna Judy, o którym mowa w zupełnie innym kontekście:
A ona poczęła i urodziła syna, i nadał mu imię Er.
Rdz 38,3
To dwie różne osoby z dwóch różnych pokoleń.
Co z tego wynika
Wzmianki o Erim mają charakter rejestrowy. Pierwsza umieszcza go wśród tych, którzy przyszli do Egiptu z Jakubem; druga pokazuje, że po pokoleniach niewoli i wędrówki jego potomkowie nadal istnieli jako osobna rodzina w obrębie pokolenia Gada. To jedyna rzecz, jaką tekst o nim mówi ponad samo imię: że jego linia przetrwała.
Spis z Lb 26 służył podziałowi ziemi. Obecność „Erytów” na tej liście oznacza, że rodzina miała udział w dziedzictwie pokolenia Gada — poza Jordanem. Tekst nie mówi jednak nic o samym Erim w związku z tym podziałem; jego imię funkcjonuje tam wyłącznie jako nazwa rodu.
Czego nie wiemy
- Nie wiemy nic o jego życiu: żadnego czynu, żadnej wypowiedzi, żadnego wydarzenia.
- Nie znamy imienia jego matki ani żony.
- Nie wiemy, w jakim był wieku, gdy rodzina Jakuba schodziła do Egiptu, ani kiedy umarł.
- Nie wiemy, ilu miał synów — spis podaje nazwę rodziny, nie jej skład.
- Po Lb 26 rodzina Erytów nie pojawia się już w Piśmie. Dalszych jej losów tekst nie relacjonuje.
