Elichoref był jednym z pisarzy w spisie urzędników króla Salomona. Pismo wymienia go raz.
Jedyna wzmianka
Spis otwiera zdanie o Salomonie i lista jego dostojników:
A oto jego dostojnicy: Azariasz, syn Sadoka, kapłan.
1 Krl 4,2
a następny werset zawiera całą wiedzę o Elichorefie:
Elichoref i Achiasz, synowie Sziszy, pisarze; Jehoszafat, syn Achiluda, kronikarz.
1 Krl 4,3
Poza tym wersetem imię nie występuje w Piśmie ani razu.
Co z tego wynika
Tekst podaje trzy dane: Elichoref był synem Sziszy, miał brata Achiasza i obaj pełnili urząd pisarza (hebr. sofer). W ówczesnej administracji pisarz nie był kopistą, lecz wysokim urzędnikiem — odpowiadał za korespondencję królewską i dokumentację państwa. To, że urząd sprawowali równocześnie dwaj bracia, wskazuje na dziedziczenie funkcji w rodzie; Sziszę tekst wymienia wyłącznie jako ich ojca, nic o nim samym nie mówiąc.
Warto też odróżnić urzędy z tego samego wersetu: „Jehoszafat, syn Achiluda, kronikarz” to inne stanowisko i inny człowiek. Sąsiedztwo w zdaniu bywa mylące i bywa źródłem sklejania obu postaci w jedną.
Cały spis z 1 Krl 4,2-6 jest zresztą zbudowany tak samo: imię, pokrewieństwo, funkcja. Nie ma w nim opisów, ocen ani anegdot — to dokument administracyjny, a nie opowieść o ludziach.
Czego nie wiemy
- Jak długo pełnił urząd i kiedy go objął.
- Co konkretnie zapisał — żaden dokument ani żadna księga nie są w Piśmie przypisane jego ręce.
- Czy miał dzieci i kto po nim przejął stanowisko.
- Skąd pochodził jego ród i gdzie mieszkał.
- Jak i kiedy umarł.
Tytuły w rodzaju „skryba złotego wieku Izraela” — taki nosiła wcześniejsza wersja tego hasła — czy przypisywanie mu redagowania ksiąg biblijnych albo prowadzenia kroniki dworskiej to konstrukcje spoza tekstu, a nie słowa Pisma. Pismo daje jedno imię, jedno pokrewieństwo i jeden urząd.
