Kim była Damaris
Damaris to kobieta z Aten, wymieniona z imienia wśród tych, którzy uwierzyli po wystąpieniu Pawła na Areopagu. Jej imię pada w Piśmie jeden raz.
Gdzie Damaris występuje w Piśmie
Bezpośrednie tło stanowi reakcja słuchaczy:
Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się naśmiewali, a inni mówili: Posłuchamy cię o tym ponownie.
Dz 17,32
Jedyne wystąpienie imienia:
Lecz niektórzy ludzie przyłączyli się do niego i uwierzyli. Był też wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris oraz inni z nimi.
Dz 17,34
Co z tego wynika
Ateńskie wystąpienie Pawła zakończyło się bez masowego odzewu – Łukasz odnotowuje szyderstwo i odłożenie sprawy na później. Na tym tle wymienia jednak imiennie dwie osoby, które uwierzyły: Dionizego i Damaris. Sam fakt podania jej imienia coś znaczy: relacja z Aten jest krótka, a mimo to zapisano, kim byli ci nieliczni. Tekst wymienia ją obok członka Areopagu, ale nie łączy ich ze sobą żadną relacją – zestawienie w jednym zdaniu nie jest informacją o pokrewieństwie ani małżeństwie.
Czego nie wiemy
Pismo nie podaje, skąd Damaris pochodziła i czy była Atenką z urodzenia. Nie mówi, czy była zamężna, ile miała lat, z czego żyła i jaki miała status społeczny – opowieści o jej zamożności albo wykształceniu nie mają w tekście żadnej podstawy. Nie mówi, czy słyszała Pawła wcześniej na rynku, czy dopiero na Areopagu. Nie podaje jej dalszych losów: nie wiemy, czy należała do zboru w Atenach, czy komukolwiek później usługiwała, ani jak skończyła. Nie zachowało się ani jedno jej słowo. Jedno zdanie – i to zdanie mówi rzecz najważniejszą: uwierzyła.
Zobacz też: Dionizy Areopagita · Paweł z Tarsu
