Biszlam to imię wymienione w Piśmie raz — wśród osób, które za panowania Artakserksesa wystosowały pismo do króla Persji w czasie, gdy odbudowywano Jerozolimę.
Jedyna wzmianka
A za czasów Artakserksesa Biszlam, Mitredat, Tabeel wraz z pozostałymi towarzyszami napisali do Artakserksesa, króla Persji. List był sporządzony pismem syryjskim i przetłumaczony na język syryjski.
Ezd 4,7
To cała wzmianka. Werset następny wprowadza już inne osoby i inne pismo:
Kanclerz Rechum i pisarz Szimszaj napisali do króla Artakserksesa list przeciwko Jerozolimie następującej treści:
Ezd 4,8
Skutek działań opisanych w tym rozdziale podsumowuje jego zakończenie:
W ten sposób ustała praca przy domu Bożym, który był w Jerozolimie. I została wstrzymana aż do drugiego roku panowania Dariusza, króla Persji.
Ezd 4,24
Co z tego wynika
Tekst mówi o Biszlamie tyle: działał za czasów Artakserksesa, występował razem z Mitredatem i Tabeelem oraz „pozostałymi towarzyszami”, a wspólne pismo skierowali do króla Persji. Rozdział 4 Księgi Ezdrasza opisuje zorganizowany opór wobec odbudowy, więc list czyta się w tym kontekście — ale samej jego treści Pismo nie przytacza.
Ważne rozróżnienie: obszerna skarga zacytowana dalej (Ezd 4,11-16) to pismo Rechuma i Szimszaja, nie Biszlama. Łatwo przypisać mu cudze słowa, bo oba listy sąsiadują ze sobą w tekście.
Uwaga językowa: forma „Biszlam” bywa też rozumiana nie jako imię własne, lecz jako zwrot („w porozumieniu z”). Uwspółcześniona Biblia Gdańska traktuje ją jako imię i tak ją oddaje — tego się tu trzymamy, odnotowując, że sprawa nie jest jednoznaczna.
Czego nie wiemy
- Jaki urząd pełnił — Pismo nie nadaje mu żadnego tytułu ani funkcji.
- Skąd pochodził i jakiej był narodowości.
- Co dokładnie napisał do króla.
- Czy dostał odpowiedź i jaki był jej skutek.
- Kim byli jego bliscy, jak długo żył i kiedy umarł.
Określenia w rodzaju „satrapa”, „namiestnik prowincji Za Rzeką” czy „główny wróg Nehemiasza” nie mają w tekście żadnego oparcia.
