Ami to imię z listy rodów, które wróciły z niewoli babilońskiej. W Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej pada dokładnie raz, w formie „Amiego”, na końcu wyliczenia „synów sług Salomona”.
Jedyne miejsce w Piśmie
Synów Szefatiasza, synów Chattila, synów Pocheret-Hassebaima, synów Amiego;
Ezd 2,57 (UBG)
Werset zamyka krótką grupę, którą spis podsumowuje liczbą:
Wszystkich Netinitów oraz synów sług Salomona – trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.
Ezd 2,58 (UBG)
Równoległa lista w Księdze Nehemiasza podaje w tym samym miejscu inne brzmienie imienia:
Synowie Szefatiasza, synowie Chattila, synowie Pocheret-Hassebaima, synowie Amona.
Ne 7,59 (UBG)
Co z tego wynika
Ami występuje wyłącznie jako nazwa rodu — tekst mówi o „synach Amiego”, a nie o samym Amim. Ród ten należał do „synów sług Salomona”, grupy wymienianej razem z Netinitami. Cała ta grupa liczyła po powrocie 392 osoby; ilu z nich należało akurat do rodu Amiego, spis nie podaje.
Rozbieżność między „Amiego” (Ezd 2,57) a „Amona” (Ne 7,59) dotyczy dwóch spisów tej samej grupy. Pismo jej nie wyjaśnia i nie zaznacza, że chodzi o tę samą nazwę.
Określenie „sługa Salomona”, którym starsze opracowania tytułowały tę postać, trzeba czytać ostrożnie. Odnosi się ono do nazwy całej grupy rodów, a nie do informacji, że Ami osobiście służył Salomonowi. Między panowaniem Salomona a powrotem z niewoli leży kilkaset lat.
Czego nie wiemy
- Czy Ami był konkretną osobą, czy wyłącznie nazwą rodu.
- Kiedy żył — tekst umiejscawia w czasie jego potomków, nie jego.
- Na czym polegała służba „sług Salomona” i czym różniła się od służby Netinitów.
- Ilu ludzi liczył ten ród po powrocie.
- Czy „Amiego” i „Amona” to zapis tego samego imienia.
- Czy potomkowie rodu osiedlili się w Jerozolimie, czy poza nią.
Spisy powracających z niewoli są dokumentem, nie opowieścią. Ami figuruje w nich jako nagłówek rodziny — i to jest cała informacja, jaką Pismo o nim podaje.
